Het is ongeveer zo groot als een gedroogde abrikoos als je een gedroogde abrikoos in je borst hebt. Begraven tussen je longen ligt de thymus. De meeste mensen negeren het. Dat doet het ook.
Tientallen jaren lang hebben wetenschappers deze kleine klier zien krimpen. De puberteit slaat toe, de thymus begint te atrofiëren en de consensus was simpel: het is klaar. Zijn taak, het produceren van T-cellen die ziekteverwekkers bestrijden, was grotendeels een kinderoptreden. Daarna is het slechts een rudimentair overblijfsel in het immuunsysteem.
Ze hadden het mis.
Een nieuwe studie in Nature Communications suggereert dat de thymus iets veel rommeligers tegenhoudt: leeftijdsgerelateerde ontstekingen. En dat gebeurt via een hormoon genaamd thymuline.
De rol van Thymulin bij het verminderen van ontstekingen
Fumito Ito, senior auteur en immunoloog aan de Keck School of Medicine van het USC, noemt de rol van het hormoon bij veroudering ‘enigszins over het hoofd gezien’. Ongeveer 50 jaar lang heeft thymulin aan de zijlijn van onderzoek gestaan.
Nu staat het centraal.
Bij oudere muizen remt thymuline de systemische ontsteking af die ons naar beneden trekt naarmate we ouder worden. Deze aandoening, bekend als ‘inflammaging’, is een oorzaak van chronische ziekten. Het is de reden waarom je knieën pijn doen, waarom je hersenmist dikker wordt en waarom je immuunsysteem tegen zichzelf begint te vechten.
Uit de studie bleek dat muizen met hogere niveaus van thymoline minder inflammatoire cytokines hadden. Cytokinen zijn eiwitten die bedoeld zijn om infecties te bestrijden, zeker. Maar wanneer zijn het er te veel? Het is een vuur in je aderen. Myeloïde cellen in deze muizen produceerden lagere niveaus. De ontsteking verdween.
Waarom dit belangrijk is voor een lang leven en de behandeling van kanker
Het gaat er niet alleen om dat je je beter voelt als je zeventig bent. Het gaat over het overleven van hardere behandelingen.
De onderzoekers keken niet alleen naar gezonde muizen. Ze keken naar oudere muizen met kanker. Ze hebben thymuline toegediend. De resultaten waren grimmig. De tumorgroei vertraagde. De overlevingskansen verbeterden. En de muizen reageerden beter op standaardbehandelingen.
Eerdere gegevens wezen al op een verband tussen de thymus en een lang leven. Een analyse van ongeveer 27.000 in maart gepubliceerde gegevens toonde aan dat een robuuste thymusfunctie correleert met lagere aantallen longkanker, hart- en vaatziekten en een langere levensduur. Maar correlatie is geen oorzakelijk verband. Je kunt niet zeggen dat de thymus een lang leven veroorzaakt alleen maar omdat gezonde thymus in lange levers wordt aangetroffen.
Deze studie legt dat causale verband vast.
“Ons onderzoek toont aan dat dit hormoon de tumorgroei kan vertragen, de overleving kan verbeteren en ook de behandelingseffectiviteit van kankerimmunotherapie kan verbeteren.”
– Fumito Ito
De implicaties voor kankertherapieën zijn enorm. Als dit hormoon van nature voorkomt, verwacht Ito minimale bijwerkingen. Dat is een gewaagde bewering in een veld vol giftige behandelingen. Immunotherapie is krachtig, maar duur en voor sommigen vaak niet effectief. Het toevoegen van een goedkope, natuurlijke regelaar aan de mix zou het spel kunnen veranderen.
Wanneer zullen mensen deze voordelen zien?
We moeten dit eerst bij mensen bevestigen.
Muismodellen zijn nuttig, maar dat zijn wij niet. Hun levensduur is kort. Hun immuunsysteem is anders. Maar de biologie is dichtbij genoeg om hoop te rechtvaardigen.
De studie suggereert dat de thymus geen overblijfsel is. Het is een actieve deelnemer aan ons verouderingsproces. Als we thymuline kunnen benutten, kunnen we mogelijk de ergste gevolgen van ontstekingen tegengaan.
Denk daar even over na. Een hormoon dat niet alleen kanker behandelt, maar ook het ontstekingsgeluid onderdrukt dat ons lichaam in de loop van de tijd afbreekt.
De thymus krimpt, ja. Maar de invloed ervan hoeft niet te vervagen.
