Nieuw onderzoek onthult een voorheen onderschatte factor in de verspreiding van microplastics: de vorming van microbellen op plastic oppervlakken, waardoor materialen actief worden afgebroken en deeltjes in het milieu terechtkomen. Deze bevinding bouwt voort op bestaande kennis over de afbraak van plastic door zonlicht en fysieke verwering, waarbij watercontact wordt benadrukt als een ander cruciaal mechanisme voor vervuiling.
De rol van microbellen
Wetenschappers hebben al lang de alomtegenwoordige aanwezigheid van microplastics in ecosystemen en zelfs in het menselijk lichaam waargenomen, waardoor blootstelling aan gezondheidsproblemen zoals hart- en vaatziekten, ademhalingsproblemen en reproductieve complicaties in verband wordt gebracht. Het laatste onderzoek, gepubliceerd in Science Advances, toont aan dat microbellen die zich vormen op plastic oppervlakken bijdragen aan de fragmentatie ervan. Deze belletjes versnellen effectief de afbraak van plastic in zowel zee- als zoetwateromgevingen, waarbij microscopisch kleine deeltjes vrijkomen die bijna onzichtbaar zijn maar gemakkelijk worden opgenomen door dieren in het wild en mensen.
Schaal van het probleem
Het onderzoek ondersteunt bredere zorgen over de escalerende plasticafvalcrisis. Naar schatting komt jaarlijks 130 miljoen ton plastic in het milieu terecht, waarbij prognoses erop wijzen dat dit cijfer in 2040 de 260 miljoen ton zou kunnen overschrijden. Zodra ze vrijkomen, komen deze microplastics in de voedselketen terecht, hopen zich op in organismen en bereiken uiteindelijk de menselijke consument.
Waarom dit belangrijk is
De ontdekking van door microbellen veroorzaakte fragmentatie onderstreept de complexiteit van plasticvervuiling. Het versterkt de behoefte aan effectiever afvalbeheer, materiaalinnovatie en strengere regelgeving voor de productie van plastic. Het feit dat water zelf bijdraagt aan de afbraak van plastic suggereert dat zelfs ogenschijnlijk ongerepte aquatische milieus actief betrokken zijn bij de cyclus van besmetting, waardoor de volledige eliminatie van microplastics een enorme uitdaging wordt.
De bevindingen van het onderzoek benadrukken de dringende noodzaak om plasticvervuiling bij de bron aan te pakken, aangezien het probleem niet alleen wijdverspreid is, maar zichzelf ook in stand houdt door natuurlijke processen.
