De Amerikaanse Nuclear Regulatory Commission (NRC) staat op het punt de veiligheidsnormen voor straling te verzwakken en mogelijk het al lang bestaande “lineaire no-threshold” (LNT)-model los te laten. Dit model, dat ervan uitgaat dat elke blootstelling aan straling enig gezondheidsrisico met zich meebrengt, is al tientallen jaren een hoeksteen van de veiligheid van burgers en werknemers. De verandering, ingegeven door een uitvoerend bevel uit mei, heeft tot doel de productie van kernenergie te versnellen door de waargenomen regeldruk te verminderen. Deze aanpak wordt echter niet ondersteund door huidig onderzoek en zou kwetsbare bevolkingsgroepen onevenredig in gevaar kunnen brengen.
De valse belofte van snellere nucleaire expansie
De regering stelt dat het LNT-model te voorzichtig is, waardoor de kosten worden opgedreven en de vergunningverlening voor nieuwe reactoren wordt uitgesteld. De bewering is dat het versoepelen van de grenzen het proces zal stroomlijnen en de energiekosten zal verlagen. Maar dit negeert fundamentele wetenschappelijke onzekerheid: hoewel de effecten van hoge dosis straling goed gedocumenteerd zijn, blijft het extrapoleren van die risico’s naar lage doses een uitdaging.
Het LNT-model blijft, ondanks zijn conservatisme, de meest verdedigbare benadering vanwege deze onzekerheid. Internationale instanties zoals het International Atomic Energy Agency en de Amerikaanse National Academies zijn het erover eens dat er meer gegevens nodig zijn voordat we van koers kunnen veranderen.
Waarom dit ertoe doet: een verschuiving van wetenschap naar politiek
De potentiële verschuiving van de NRC gaat niet over efficiëntie; het gaat over politieke druk. Het uitvoeringsbesluit schrijft feitelijk een besluit voor dat in lijn is met het beleid van de voormalige president, waarbij gevestigde wetenschappelijke protocollen worden omzeild. Dit staat in schril contrast met eerdere NRC-beoordelingen, die op bewijsmateriaal waren gebaseerd en internationaal geïnformeerd waren.
Het publieke commentaar is gehaast en internationale coördinatie ontbreekt. Dit ondermijnt de geloofwaardigheid van het proces en roept zorgen op over de vraag of de commissarissen van de NRC hun beloften van wetenschappelijk geleide besluitvorming zullen nakomen.
De werkelijke kosten: het vertrouwen van het publiek uithollen
Het verzwakken van de regelgeving zonder nieuw bewijsmateriaal is niet alleen wetenschappelijk ondeugdelijk; het ondermijnt het vertrouwen van het publiek in kernenergie. Mensen accepteren stralingsrisico’s in de geneeskunde en de industrie omdat ze geloven dat normen worden vastgesteld door geloofwaardige experts die prioriteit geven aan veiligheid. Het wegnemen van die zekerheid zou een averechts effect kunnen hebben, waardoor de adoptie van kernenergie zou worden vertraagd in plaats van versneld.
Rigoureus onderzoek is de enige ethische weg vooruit. De National Academies schatten dat een alomvattend onderzoek naar de effecten van lage dosis straling vijftien jaar lang 100 miljoen dollar per jaar zou vergen. Deze investering is essentieel, maar moet gepaard gaan met transparantie en internationale samenwerking.
Waar het op neerkomt: Het verlagen van de stralingslimieten zonder solide wetenschappelijke rechtvaardiging is een roekeloze gok met de volksgezondheid. De NRC moet voorrang geven aan bewijsmateriaal boven politiek opportunisme om de geloofwaardigheid te behouden en de verantwoorde ontwikkeling van kernenergie te garanderen.
