Een zwerfdier voeren voelt als het juiste om te doen. Je instinct schreeuwt om hulp. Die impuls is goed. Ernaar handelen met een handvol hondenbrokjes is een slecht idee.
Voed het babystinkdier niet.
Het klinkt wreed. Dat is het niet. Het is biologie. En de biologie trekt zich niets aan van jouw goede bedoelingen.
Waarom het voeren van een baby-stinkdier dodelijk kan zijn
Neem het Raven Ridge Wildlife Center. Gevestigd in Washington Boro, Pennsylvania. Onlangs hebben ze vijftig jonge stinkdieren tegelijk behandeld. Niet één. Vijftig.
Je zou kunnen aannemen dat ze zojuist wat dierenvoer hebben uitgestort.
Je zou het mis hebben.
Hun dagmenu was een logistieke nachtmerrie van specifieke voeding: 15 kopjes fruit. 15 kopjes groenten. Een dozijn eieren. 15 kopjes bevochtigd hondenvoer (ja, hondenvoer). Zes kopjes vlees. Drie kopjes meelwormen. Plus calcium. Plus taurinesupplementen.
Voor kits die aankomen in het centrum? Die complexe maaltijdlijst betekent nog niets. Ze hebben een gespecialiseerde formule nodig. Het moet de melk van het moederstinkdier nabootsen. Exacte voedingsstoffen. Exacte verhoudingen.
Als u een puppyvoeding geeft, laat u ze in de steek. Puppymelk mist de specifieke eiwitten die een stinkdier nodig heeft. Als je ze kattenvoer geeft, zorg je er waarschijnlijk ook voor dat ze falen. Kattenvoer bevat vaak te veel vet en eiwit voor een klein stinkdier. Het leidt tot obesitas. Het leidt tot ernstige gezondheidsproblemen op de lange termijn.
Er is echter een grotere onmiddellijke dreiging.
Uitdroging.
Een wild stinkdier dat je aantreft, is waarschijnlijk ernstig uitgedroogd. Het kan zijn dat je twee volle dagen moet rehydrateren. Geen vast voedsel. Nog niet. Als een dier eet voordat zijn lichaam er klaar voor is, loop je het risico het refeedingsyndroom te veroorzaken. De metabolische shock kan hen doden. Dood voordat je het probleem zelfs maar hebt opgelost.
Wat je eigenlijk zou moeten doen
Dus. Je ziet een klein zwart-wit wezentje. Het is alleen. Het ziet er triest uit.
Kook er niet voor. Geef het geen water. Probeer geen doe-het-zelf-dieet te googlen. Google geeft algemeen advies. Algemeen advies zorgt ervoor dat wilde dieren worden gedood.
De regel van Raven Ridge is streng. Bied geen eten aan. Elke leeftijd. Elke fase. Het bemoeilijkt de revalidatie.
In plaats van?
- Plaats het dier voorzichtig in een geventileerde box.
- Bewaar de doos op een warme plaats. Donker is beter. Stilte is verplicht.
- Bel een erkende rehabilitatieorganisatie voor wilde dieren. Nu.
Dit gaat niet over dierenarts spelen. Het gaat erom uit de buurt van de professionals te blijven.
Metabolische botziekte is een reëel verschijnsel voor stinkdieren. Veroorzaakt door onevenwichtige voedingsstoffen. Calciumproblemen. Fosfor problemen. Als je met hun dieet knoeit, loop je het risico hun botten te breken. Of erger.
Stinkdieren zijn zeker alleseters. Zoals mensen. Ze eten fruit. Ze eten groenten. Ze hebben magere eiwitten nodig. Maar wanneer ze die dingen eten? En wat voor soort eiwit? Dat is wetenschap. Niet raden.
Dus. Doos. Warm. Donker.
Bel iemand die weet wat hij of zij doet.
Het internet kan je alles vertellen. Behalve hoe je een specifieke wilde levensvorm kunt redden. Soms is helemaal niets het nuttigste wat je kunt doen. Behalve ze in veiligheid brengen en wachten.
