Beneden normaal. Dat is het woord op straat. Tenminste, voor de Atlantische Oceaan.
Neil Jacobs van NOAA liet de voorspelling donderdag vallen en schetste een beeld van een verrassend saai seizoen. In totaal acht tot veertien genoemde stormen. Slechts één tot drie daarvan worden grote orkanen: categorie 3 of hoger, het soort waarbij windsnelheden van meer dan 180 kilometer per uur optreden. De kansen? 55% voor een rustig jaar, 35% gemiddeld, en slechts 10% kans op chaos.
Maar wacht.
Luister naar Ken Graham van de National Weather Service. Hij glimlachte niet. “Laat woorden als ‘hieronder’ de manier waarop je je voorbereidt niet veranderen”, waarschuwde hij. Hij heeft gelijk, dat is duidelijk. Een gemiddelde telling betekent niets als die paar stormen besluiten rechtstreeks op uw keuken te richten. Twee orkanen kunnen uw staat treffen. Twee categorie 5’s. Het maakt de wiskunde niet uit waar de pin valt. Er wordt alleen gevraagd of je een plan hebt.
“We moeten klaar zijn. Zelfs als je twee stormen hebt, zullen ze groot zijn.”
Waarom de stilte op de Atlantische Oceaan?
El Niño is weer actief.
Het is die cyclische klimaatgril die wereldwijd de windpatronen verstoort. Concreet brengt het verticale windschering naar de Atlantische Oceaan met zich mee: sterke wind hoog in de atmosfeer die door zich ontwikkelende stormen heen snijdt. Het hakt ze in stukken voordat ze sterk worden. Het is brutale weertechniek, natuurlijk voorkomend of anderszins, maar effectief in het onderdrukken ervan.
De Pacific hanteert niet dezelfde regels.
El Niño vermindert die schuifkracht daarbuiten. Het maakt de lucht glad. Perfect voor stormen die dik en gemeen worden. NOAA ziet een kans van 70% op bovennormale activiteit in de centrale en oostelijke Stille Oceaan. We hebben het over 15 tot 22 namen in het oosten. Vijf tot negen grote orkanen.
Aan welke kant van de kaart woon jij?
En denk niet dat dit gewoon ‘business as usual’ is. Er zit hier een diepere motor: klimaatverandering. Het water is heter. Altijd heter. Die warmte voedt de intensiteit. Uit een onderzoek uit 2024 bleek al dat klimaatverandering de windsnelheden over de hele linie verhoogde, waardoor beesten als Milton en Beryl naar de categorie 5-status werden geduwd.
De laatste keer dat we een “onder normale” voorspelling hadden? 2015.
De geschiedenis suggereert dat we niet moeten ontspannen. Voorspellingen zijn slechts waarschijnlijkheden, geen garanties. De stormen lezen de memo niet. Ze bewegen gewoon.
