De James Webb Ruimtetelescoop (JWST) en zijn voorganger, de Hubble Ruimtetelescoop (HST), hebben beide beelden vastgelegd van de Westerlund 2-sterrenhoop, wat een opvallende vergelijking oplevert van de waarnemingskracht over een decennium. In 2015 toonde Hubble een levendig beeld van deze nevel, die zich op 20.000 lichtjaar van de aarde bevindt. Maar in januari 2023 overtrof Webb die duidelijkheid, en eind 2025 bracht de European Space Agency een nieuw, nog gedetailleerder beeld uit.
Technologische sprong: Webb versus Hubble
De geavanceerde instrumenten van de JWST – de Near-InfraRed Camera (NIRCam) en Mid-InfraRed Instrument (MIRI) – onthullen voorheen ongeziene details. Terwijl de beelden van Hubble duidelijk de helderste sterren in Westerlund 2 lieten zien, onthulden de waarnemingen van Webb honderden extra, zwakkere sterren op de achtergrond. De ESA heeft een slider-tool geleverd om een directe vergelijking tussen de twee afbeeldingen mogelijk te maken, waardoor deze technologische vooruitgang wordt benadrukt.
Een geweldige kwekerij in actie
Westerlund 2 heeft een doorsnede van tussen de 6 en 13 lichtjaar en bevat enkele van de heetste en zwaarste sterren van het sterrenstelsel. De jonge stellaire objecten in de nevel zenden krachtige straling uit, die in wisselwerking staat met de omringende gaswolken. Webbs afbeelding toont een dynamisch samenspel van rood, oranje, blauw en roze gas, wat een zeer actieve sterrenkraamkamer voorstelt.
Beyond Visuals: nieuwe wetenschappelijke inzichten
Dit gaat niet alleen over esthetiek; de JWST-gegevens omvatten ook de populatie bruine dwergsterren in de nevel – objecten zo klein als tien keer de massa van Jupiter. Astronomen kunnen nu bestuderen hoe deze objecten ontstaan en hoe planeten ontstaan in dichte sterrenhopen. Dit onderzoek biedt inzicht in de vroege stadia van de vorming van sterren en planeten, die voorheen overschaduwd werden door de beperkingen van Hubble.
Het vermogen van de JWST om door dichte gaswolken heen te dringen en verborgen sterren te onthullen, markeert een belangrijke stap voorwaarts in astronomische observatie. Het stelt wetenschappers in staat stellaire omgevingen met ongekende precisie te bestuderen, waardoor de grenzen van ons begrip van het universum worden verlegd.
De vergelijking tussen Hubble en Webb’s waarnemingen van Westerlund 2 onderstreept de snelle vooruitgang in de ruimtetelescooptechnologie. Deze sprong in waarnemingsvermogen zal ons begrip van de evolutie van sterren en galactische structuren de komende jaren opnieuw vormgeven.
