Op een uniek kruispunt van robotica en natuurbehoud zet het Grand Teton National Park mechanische lokvogels in om een afnemende vogelpopulatie nieuw leven in te blazen. Deze ‘robotvogels’ zijn ontworpen om de verkeringrituelen van het grotere korhoen na te bootsen en fungeren als digitaal lokmiddel om de soort aan te moedigen zich voort te planten in onlangs gerestaureerde habitats.
De crisis: een bevolking in verval
Het grote saliehoen (Centrocercus urophasianus ) dient als een duidelijke indicator voor de gezondheid van Noord-Amerikaanse ecosystemen. De soort, die aan het begin van de 20e eeuw ongeveer 16 miljoen telde, heeft sinds het einde van de jaren zestig te maken gehad met een gestage achteruitgang, waarbij de populaties jaarlijks met gemiddeld 2,3% daalden.
Hoewel de soort momenteel niet als bedreigd wordt geclassificeerd, bereiken de lokale populaties een breekpunt. In het Grand Teton National Park is de situatie kritiek: op één specifieke broedplaats – bekend als een ‘lek**’ – registreerden natuurbeschermers vorig jaar slechts drie mannelijke korhoenders.
Waarom het leefgebied faalt
De achteruitgang van het wijzehoen is niet het resultaat van één enkele factor, maar eerder een combinatie van historische en moderne verstoringen:
- Erfenis van begrazing: Tientallen jaren van grazen van vee vernietigde de inheemse planten die zowel voedsel als essentiële dekking voor de vogels boden. Hoewel de begrazing is opgehouden, is het ecosysteem nog niet volledig hersteld.
- Luchtvaartinterferentie: De aanwezigheid van Jackson Hole Airport, de enige luchthaven in een nationaal park, vormt een constante bedreiging. Vliegtuiglawaai verstoort het natuurlijke gedrag en botsingen met vliegtuigen hebben geleid tot dodelijke slachtoffers van vogels.
- Het probleem van de “lege habitat”: Zelfs als het land met succes is hersteld, keren wilde dieren niet altijd onmiddellijk terug. Hierdoor ontstaat er een kloof tussen succesvol landbeheer en feitelijk biologisch herstel.
Een oplossing ontwikkelen: de RoboBroncs
Om de kloof tussen hersteld land en terugkerende wilde dieren te overbruggen, hebben parkwachters zich tot lokale innovatie gewend. In een gezamenlijke inspanning hebben de RoboBroncs, een roboticateam van de Jackson Hole High School, mechanische lokvogels ontworpen en gebouwd om de voortplantingscyclus een vliegende start te geven.
De lokvogels zijn ontworpen om de complexe paringsvertoningen van mannelijke korhoenders na te bootsen:
– Beweging: Sommige modellen zijn geautomatiseerd om te “dansen” en bewegen als echte vogels.
– Fysiekheid: De lokvogels zijn voorzien van echte staartveren, geleverd door de Wyoming Game and Fish Department, en kunnen zelfs het “puffende” karakter van de soort simuleren.
– Akoestiek: Om de illusie te versterken, spelen verborgen luidsprekers dagelijks vanaf 05.00 uur opgenomen fokgeluiden af.
Het doel: een nieuwe richting geven aan de toekomst
Het primaire doel van deze hightech-interventie is om de korhoenders weg te leiden uit risicovolle gebieden in de buurt van de luchthaven en naar 100 hectare gerestaureerd weiland beheerd door parkpersoneel en gemeenschapspartners.
Door een bloeiende broedplaats te simuleren hopen ecologen meer mannetjes naar de herstelde leks te lokken. Als de vogels zich in deze veilige zones beginnen te vertonen en te paren, zullen de resulterende nakomelingen dicht bij de lek blijven om te broeden, waardoor uiteindelijk een zichzelf in stand houdende populatie in een beschermde omgeving ontstaat.
“Het idee is om vogels aan te moedigen om op de herstelde plek te gaan exposeren en paren”, zegt Emily Davis, een woordvoerder van Grand Teton. “Dit kan ertoe bijdragen dat er in de loop van de tijd meer saliehoenders naar het gebied komen.”
Rangers zullen het succes van dit experiment tot het einde van het verkeringseizoen medio mei volgen met behulp van camera’s om te volgen hoe de echte korhoenders omgaan met hun mechanische tegenhangers.
Conclusie
Door ecologisch herstel te combineren met door studenten geleide robotica, test Grand Teton een proactieve manier om het herstel van wilde dieren in gefragmenteerde habitats een vliegende start te geven. Het succes van deze robotachtige lokvogels zou een essentiële blauwdruk kunnen vormen voor natuurbeschermers die wereldwijd met soortgelijke uitdagingen worden geconfronteerd.
