Astronomowie wskazali prawdopodobne pochodzenie kolosalnego strumienia wybuchającego z supermasywnej czarnej dziury M87*, znajdującej się 55 milionów lat świetlnych stąd, w galaktyce Messier 87. Odkrycie dostarcza pierwszego bezpośredniego dowodu na to, w jaki sposób materia jest wyrzucana z podstawy tak ekstremalnego zdarzenia kosmicznego.
Pierwsza sfotografowana czarna dziura
M87 ma znaczenie historyczne jako pierwsza czarna dziura kiedykolwiek bezpośrednio sfotografowana * w 2019 roku przez Teleskop Horyzontu Zdarzeń (EHT). Zdjęcie pokazywało pierścień światła wokół ciemnego centralnego obszaru – „cień” czarnej dziury – i wskazywało na potężne dżety rozciągające się daleko w przestrzeń kosmiczną. Dżety te to strumienie wysokoenergetycznych cząstek wyrzucane z prędkością bliską prędkości światła.
Odkrywamy platformę startową odrzutowca
Nowe badanie opublikowane w czasopiśmie Astronomy & Astrophysics przedstawia obserwacje EHT, które identyfikują prawdopodobne źródło dżetu M87. Badając przegrzaną materię krążącą wokół czarnej dziury, naukowcy odkryli obszar, z którego prawdopodobnie pochodzi dżet. Sam dżet rozciąga się na zadziwiającą odległość 3000 lat świetlnych * w przestrzeń międzygalaktyczną, co czyni go jednym z największych obserwowanych.
Dlaczego to jest ważne?
Zrozumienie, w jaki sposób czarne dziury emitują te dżety, jest kluczowe z kilku powodów:
- Energia wytworzona: Dżety przenoszą ogromne ilości energii, wpływając na ewolucję otaczającej galaktyki.
- Procesy akrecji: Pochodzenie dżetu ujawnia, w jaki sposób materia wpada do czarnych dziur (akrecja) i jak ten proces generuje tak ekstremalne zdarzenia.
- Fizyka czarnych dziur: Badając M87*, naukowcy mogą testować teorie na temat zachowania czarnych dziur w najbardziej ekstremalnych warunkach.
Główny autor Saurabh z Instytutu Maxa Plancka w Niemczech stwierdził, że badanie stanowi „wczesny krok w kierunku połączenia teoretycznego zrozumienia startu odrzutowca z bezpośrednimi obserwacjami”. Odkrycia przyczynią się do przyszłych badań nad M87* i innymi supermasywnymi czarnymi dziurami, umożliwiając naukowcom dalsze odkrywanie tajemnic tych kosmicznych silników.
Jasne zdefiniowanie podstawy dżetu stanowi kluczowy element układanki, przybliżając nas do zrozumienia, jak czarne dziury działają u szczytu swojej mocy.
