Podczas gdy eksploracja kosmosu często koncentruje się na silnikach rakietowych i systemach podtrzymywania życia, jeden z najbardziej utrzymujących się problemów, przed którymi stają astronauci, jest znacznie bardziej przyziemny: zdrowie układu pokarmowego. Gdy NASA przygotowuje się do misji Artemis II, dołączenie do oficjalnych zestawów medycznych powszechnie dostępnych środków przeczyszczających dostępnych bez recepty podkreśla fundamentalną biologiczną rzeczywistość lotów kosmicznych.
„Doskonała burza” zaparć
Na Ziemi podróże są znaną przyczyną problemów żołądkowo-jelitowych. Czynniki takie jak zmęczenie spowodowane zmianą strefy czasowej, odwodnienie, stres i nieregularna dieta mogą łatwo zakłócić normalny rytm organizmu. Według Sarah Jane Bunger, szefowej globalnego działu badań i rozwoju w Dulcolax, ziemskie czynniki stresogenne powodują „idealną burzę” na zaparcia, która nasila się dopiero po opuszczeniu ziemskiej atmosfery przez astronautę.
Trudność nie dotyczy tylko psychologii czy stylu życia; ma ona charakter głęboko fizjologiczny.
Jak mikrograwitacja zakłóca trawienie
W warunkach nieważkości organizm ludzki zmuszony jest funkcjonować w warunkach, do których nie był ewolucyjnie przystosowany. Proces trawienia opiera się na dwóch głównych mechanizmach:
- Perystaltyka: przypominające fale skurcze mięśni przewodu pokarmowego, które przemieszczają pokarm przez układ.
- Grawitacja: siła fizyczna, która pomaga przenosić odpady w dolnym odcinku przewodu pokarmowego.
W kosmosie całą ciężką pracę musi wykonać perystaltyka. Bez grawitacji, która pomaga w poruszaniu materii, naturalne procesy organizmu stają się mniej wydajne. To sprawia, że pierwsze kilka dni misji – kiedy organizm jest najbardziej podatny na zmiany środowiskowe – jest szczególnie trudne do utrzymania regularności trawienia.
Wydajność w ekstremalnych warunkach
Nośność statków kosmicznych jest ograniczonym i cennym zasobem. Każdy przedmiot wysłany na orbitę musi uzasadniać swoją wagę i objętość. Potrzeba ta prowadzi do powstania niezwykle selektywnej listy leków.
Zespół medyczny NASA priorytetowo traktuje leki, które są:
* Wielofunkcyjny i witalny: na przykład bisakodyl (aktywny składnik Dulcolaxu), uznany przez Światową Organizację Zdrowia za lek niezbędny.
* Kompaktowy: leki muszą być skuteczne i nie wymagać przechowywania ogromnych ilości miejsca.
* Niezawodność: lek użyty w misji Artemis II jest identyczny z tym, który jest sprzedawany w zwykłych sklepach; posiada specjalną powłokę, która pozwala mu przejść przez kwasy żołądkowe i rozpuścić się bezpośrednio w dolnym odcinku przewodu pokarmowego.
Pokonywanie piętna
Poza bezpośrednią koniecznością medyczną, włączenie takich możliwości do prestiżowych misji kosmicznych wiąże się z subtelnymi korzyściami społecznymi. Banger zauważa, że problemy trawienne często są napiętnowane. Fakt, że nawet świetnie wyszkoleni, elitarni astronauci stoją przed tymi samymi wyzwaniami biologicznymi, może pomóc w normalizacji tego doświadczenia dla konsumentów na Ziemi.
Co więcej, choć nie jest to formalny eksperyment naukowy, zastosowanie tych leków w przestrzeni kosmicznej daje możliwość uzyskania danych obserwacyjnych. Zrozumienie działania środków przeczyszczających podczas podróży na Księżyc może dostarczyć cennych informacji na temat fizjologii człowieka podczas długotrwałego lotu kosmicznego.
Wniosek
W miarę jak ludzkość przemieszcza się dalej w przestrzeń kosmiczną, nawet najbardziej podstawowe funkcje biologiczne stają się złożonymi zadaniami inżynieryjnymi. Obecność prostych środków przeczyszczających w zestawach NASA przypomina, że niezależnie od tego, jak zaawansowana jest nasza technologia, nadal jesteśmy związani naszymi potrzebami biologicznymi.
