Stop. Kijk goed. Dat is geen paard.
Het is ook niet echt een muilezel. Op 21 april voegde de Bronx Zoo van de Wildlife Conservation Society een nieuwe bewoner toe aan de skyline van New York City. Of in ieder geval de dierencollectie. Het is een veulen van Przewalski-paard. Equus ferus przewalskyi. Zeldzaam. Schitterend. In leven.
Deze kleine man maakt deel uit van een soort die ooit rechtstreeks in de afgrond staarde en er op de een of andere manier uit klom. We noemden ze een tijdje Extinct in the Wild.
Ze zien er raar uit vergeleken met je gemiddelde ros. Hun manen steken recht omhoog. Geen spie, dus geen pony. Gewoon stijf, rechtopstaand haar. Ze zijn kort. Lichtbruin. Uitzonderlijk zoet. En ze hebben een nek die dik genoeg is om het gewicht van de geschiedenis te dragen.
Het zijn de laatste echt wilde paardensoorten op aarde.
De IUCN ondersteunt dit. Ooit zwierven ze door heel Azië en Europa. Nu? Niet zo veel. Hun aantal stortte hard in. Te moeilijk.
De Bronx Zoo bewaart ze echter niet alleen in een doos. Ze helpen de hele groep te redden. Door zorgvuldig fokken hebben ze de genetica divers gehouden. Vervolgens verscheepten ze in 1985 in dierentuinen gefokte paarden terug naar de graslanden van China en vanaf 1992 naar Mongolië.
Het resultaat? Ze leven weer. In Mongolië, China en Kazachstan. Plus een paar geluksplekken zoals de Bronx.
Maar hier is de schok. De gehele huidige populatie – minder dan 2.000 paarden – stamt af van slechts twaalf. Slechts twaalf. Denk daar eens over na. Eén klein genetisch loterijbiljet zorgde voor bijna tweeduizend overlevingskansen.
Wildlife Conservation Society bewaakt nu beschermde gebieden in Mongolië. Terug in New York voegt dit veulen zich bij een kudde. Je kunt hem zien vanaf de Wild Asia Monotrail. Hij is schattig. Hij zal groeien.
Wij hebben het moeilijke deel gedaan. Nu wachten we en kijken.
Misschien lopen ze weer vrij rond.
