We houden onszelf graag voor dat mensen van nature egoïstisch zijn.
Het maakt het slechte nieuws makkelijker verteerbaar. Oorlog. Hongersnood. Een brandende planeet terwijl de rijken jachten kopen.
Als we fundamenteel verrot zijn, is de vernietiging tenminste onze eigen schuld.
Jeremy Lent vindt dat onzin.
Hij beweert dat we niet gebroken zijn. Wij draaien gewoon oude software.
Slechte software.
Geïnstalleerd rond de 17e eeuw.
De storing in het besturingssysteem
Lent is de man achter het Deep Transformation Network en een nieuw boek genaamd Ecocivilization.
Zijn punt? De moderne beschaving is niet natuurlijk.
Het is een culturele keuze. Een slechte.
Geboren uit het Europese modernisme.
Vanuit het idee dat de natuur een machine is die veroverd moet worden.
“Francis Bacon vertelde ons dat we de natuur moesten overwinnen. Dat was niet zomaar een slogan. Het was een wereldbeeld.”
Deze mentaliteit deed twee dingen.
Een. Het heeft ons wetenschap opgeleverd. Technologie. Antibiotica. Goed spul.
Twee. Het overtuigde ons ervan dat we gescheiden zijn van de aarde.
Apart van elkaar.
Grondstoffen die moeten worden gewonnen. Mensen die beheerd moeten worden.
Dit leidt tot een comfortabele leugen.
Die concurrentie is de menselijke natuur.
Die extractie is onvermijdelijk.
Lent zegt dat de wetenschap bewijst dat dit verkeerd is.
We zijn geëvolueerd om samen te werken. Niet concurreren.
Het huidige systeem behandelt ons als geïsoleerde atomen.
Maar atomen zijn niet echt. Alles verbindt.
De code herschrijven
Waar komt een ecobeschaving vandaan?
Niet vanuit wensdenken.
Van systeemwetenschap.
Het modernisme heeft ons het reductionisme gebracht.
Descartes zei: hak de boel in stukken.
Begrijp de delen om het geheel te kennen.
Het werkte een tijdje.
Totdat dat niet het geval was.
De afgelopen 150 jaar hebben vakgebieden als ecologie en complexiteitstheorie aangetoond dat het tegendeel vaak waar is.
Je kunt een bos niet begrijpen door één blad te bestuderen.
Je moet naar het internet kijken.
De verbindingen zijn belangrijker dan de onderdelen.
Dit komt overeen met wat de inheemse kennis en de oosterse filosofie al duizenden jaren weten.
Alles is met elkaar verbonden.
Wetenschap en spiritualiteit zijn geen vijanden.
Die splitsing? Ook onderdeel van het oude besturingssysteem. Een mythologie waar we in geloofden.
Het werk van Lent traceert deze verschuiving.
Eerste boek: Het patrooninstinct. Een geschiedenis van hoe mensen betekenis gaven.
Tweede boek: Het web van betekenis. Wetenschap integreren met traditionele wijsheid.
Nu. Ecocivilisatie. De praktische handleiding.
Is het eigenlijk mogelijk?
Sceptici zullen lachen.
Wil je de mondiale economie veranderen?
Mooie droom. Te laat. Te diepgeworteld.
Lent wijst naar de hemel.
Letterlijk.
Het Stockholm Resilience Centre heeft negen planetaire grenzen in kaart gebracht.
Dingen als verzuring van de oceaan. Klimaatverandering. Verlies van biodiversiteit.
We hebben er zeven overtreden.
De secretaris-generaal van de VN noemt dit ‘collectieve zelfmoord’.
Als een gebouw in brand staat, pas je de thermostaat niet aan.
Jij hebt het uitgezet.
Incrementele verandering is nu de illusie.
Op koers blijven is zelfmoord.
Daarom gebruiken we backcasting.
Begin met de toekomst.
Waar moeten we zijn om te overleven? Om te gedijen?
Een geregenereerde aarde. Overvloed voor iedereen.
Werk dan achteruit.
Welke stappen brengen ons daar?
Dit dwingt tot andere keuzes. Nu.
Het bedrijfsexperiment
Denk je dat bedrijven niet kunnen veranderen?
Kijk naar Mondragon.
Gevestigd in het Spaanse Baskenland.
Een enorme coöperatie. 80,00 medewerkers.
Enorme industrieën.
Maar het is geen eigendom van verre aandeelhouders.
Het is eigendom van de arbeiders.
De CEO verdient zes keer zoveel als de laagstbetaalde werknemer.
Zes keer.
Geen duizend.
Niet vijfhonderd.
Slechts zes.
Ze zijn competitief. Efficiënt. Winstgevend.
Ze bewijzen het punt.
Structuur dicteert gedrag.
Als je ontwerpt voor winning krijg je armoede en ongelijkheid.
Als je ontwerpt voor mutualisme, krijg je stabiliteit.
De 100 grootste economieën op aarde?
69 zijn bedrijven. Niet landen.
We hebben de hefbomen van de mondiale macht gegeven aan entiteiten die wettelijk verplicht zijn ons uit te buiten voor winst.
Is dit onvermijdelijk?
Nee.
Het is gewoon de huidige patchversie van de samenleving.
Wij kunnen updaten.
De instrumenten bestaan.
De wetenschap ondersteunt het.
De modellen werken.
Dus waarom zijn we er nog niet?
Omdat het veranderen van een besturingssysteem moeilijk is.
Omdat we vergeten zijn hoe we moeten delen.
Misschien moeten we het ons gewoon herinneren.
