Pytanie retoryczne to zabieg literacki, w którym zadajesz pytanie, na które tak naprawdę nie spodziewasz się odpowiedzi. Odpowiedź już tam jest, ukryta w kontekście. Nazywa się to również interrogatio lub erotema. Używasz go, aby podkreślić jakąś kwestię, zasugerować pomysł lub sprawić, że ktoś zatrzyma się i pomyśli.
Pytanie retoryczne zakłada, że słuchacz już się z Tobą zgadza.
Często widzimy tę technikę w przemówieniach i esejach argumentacyjnych. Celem nie jest ujawnienie tajemnicy, ale przekonanie. To imitacja dialogu, ale w rzeczywistości jest to monolog przebrany za rozmowę. Mówca zakłada, że publiczność podziela jego punkt widzenia. Jeśli musisz zapytać, dlaczego niebo jest niebieskie, prawdopodobnie nie patrzysz w górę.
To nie jest zwykła prośba. Nie szuka informacji. On nie potrzebuje wyjaśnień. Dąży do porozumienia.
Czy znak zapytania jest konieczny, aby technika zadziałała? Czasami. Interpunkcja pomaga oddać ton. Ale nie zawsze. Jeśli struktura pytania jest wystarczająco jasna, kontekst powie czytelnikowi, że pytanie jest retoryczne. Jeśli znaczenie jest oczywiste, znak zapytania nie jest konieczny.
