Een academisch diploma is meer dan alleen een vel papier. Het is een formele titel die wordt toegekend door een hogeschool of universiteit. Deze kwalificatie geeft aan dat een student een specifieke opleiding heeft afgerond. Het meet ook de omvang van hun academische prestaties.
De wortels van dit systeem zitten diep. In middeleeuws Europa was het landschap eenvoudig. Er waren slechts twee graden. Eén was de meester. Hiermee werd een geleerde op het gebied van kunst en grammatica geëerd. De ander was de dokter. Deze erkende expertise op het gebied van filosofie, theologie, geneeskunde of recht.
De bacheloropleiding heeft in zijn huidige vorm niet altijd bestaan. Oorspronkelijk heette het het baccalaureaat. In die tijd was het slechts een opstapje. Het diende als een podium op weg naar het bereiken van meesterschap. Tegenwoordig staat de bacheloropleiding echter op zichzelf.
Hoe verschillende landen academische kwalificaties definiëren
De graadstructuren variëren enorm over de hele wereld. Kijk naar het hedendaagse Frankrijk voor een duidelijk voorbeeld. Het systeem daar verschilt van dat in de Verenigde Staten.
Studenten behalen eerst het baccalauréat. Deze wordt verleend na voltooiing van het secundair onderwijs. Het is geen universitair diploma. Het is een poort. Vervolgens komt de licentie. Dit markeert de voltooiing van een drie tot vier jaar durende universitaire opleiding. Gevorderde studenten volgen vervolgens de maîtrise. Dit vereist het afleggen van strenge geavanceerde examens. Tenslotte wordt het doctoraat toegekend. Dit eert de voltooiing van enkele jaren van geavanceerd academisch onderzoek.
De Verenigde Staten en andere landen volgen een andere hiërarchie. Het meest voorkomende startpunt is de Bachelor of Arts (B.A.) of Bachelor of Science (B.S.). Deze worden doorgaans toegekend na vier jaar universitaire studie.
De academische graad is een titel die door een hogeschool of universiteit wordt verleend om de voltooiing van een studie of de mate van academische prestaties aan te geven.
Na de bachelor vervolgen studenten vaak hun opleiding. Ze kunnen een Master of Arts (M.A.) of Master of Science (M.S.) behalen. Dit vereist een extra jaar of twee studie.
Voor degenen die het hoogste niveau van academisch onderzoek nastreven, is er de Doctor of Philosophy (Ph.D.). Deze graad wordt behaald na een aantal jaren post-baccalaureaatstudie. Het richt zich sterk op origineel onderzoek.
Professionele graden en junior colleges
Niet alle academische kwalificaties volgen het traditionele traject van vier jaar. Halverwege de 20e eeuw begon de Associate of Arts (AA)-graad in de Verenigde Staten te verschijnen. Junior colleges begonnen deze toe te kennen. Ze zorgden voor een snellere toegang tot de arbeidsmarkt of een overstap naar instellingen voor vier jaar.
Dan zijn er de professionele graden. Deze zijn specifiek voor bepaalde beroepen. De Doctor in de Rechtsgeleerdheid (J.D.) is standaard voor advocaten. Voor artsen is de Doctor of Medicine (M.D.) vereist. Dit zijn graden op doctoraal niveau, maar verschillen van de Ph.D. in hun focus op de praktijk in plaats van puur onderzoek.
Ten slotte zijn er eredoctoraten. Deze worden toegekend ongeacht academische prestaties. Ze erkennen bijdragen aan de samenleving, cultuur of filantropie. Er zijn geen examens vereist. Er zijn geen papieren geschreven. De titel wordt gegeven als een eervol gebaar.
Navigeren door diplomakeuzes
Voor studenten en ouders kan het enorme aantal opties overweldigend zijn. Welk pad is zinvol?
Denk aan de tijdlijn. Voor een bachelordiploma zijn er vier nodig
