Sterrenschipvlucht 13: Nog een schot op de maan 🚀

29

Donderdagavond. Niet eerder dan 18.45 uur. EDT. SpaceX lanceert opnieuw zijn ruimteschip.

Dit is testvlucht 13. De grote megaraket gaat opnieuw een stapje verder.

Verwacht niet dat het in een baan zal ronddraaien. Dat is hier niet het doel.

Eigenlijk zal SpaceX deze keer niet eens proberen de Super Heavy-booster met de mechanische armen te vangen.

In plaats van? Een gecontroleerde afdaling. Een landing in de Golf van Mexico nadat hij de bovenste trap had helpen ontsnappen uit de greep van de aarde. Het klinkt bekend omdat het dat ook is. Net als de vorige poging.

Het verlaat Sterrenbasis. Dat is een stad in Texas die eigenlijk speciaal voor deze operatie is gebouwd.

Bovenop rijden Starlink V3-satellieten. De nieuwste batch. Zwaar, groot, ontworpen om Musks internetimperium nog verder uit te breiden.

Er is echter werk aan de winkel.

Het bedrijf wil de rimpels van de laatste vlucht gladstrijken. Specifiek problemen met de Raptor-motoren. Deze zorgen voor de stuwkracht en ze hebben hun momenten gehad.

Als je dit leest en ervan geniet, overweeg dan om je te abonneren. Je zou het licht aanhouden voor verslaggevers die dit soort zaken verslaan. Het doet ertoe.

Ze testen ook upgrades voor het hitteschild.

Dit stukje technologie is enorm. Echt enorm. Het is een van de belangrijkste redenen waarom Starship alles zou kunnen veranderen. Als het hitteschild werkt, is het schip herbruikbaar. Volledig herbruikbaar.

SpaceX wil de Falcon 9 uiteindelijk dumpen. Niet morgen. Misschien niet volgend jaar. Maar ooit. Ze dromen ervan meerdere ruimteschepen per dag te lanceren. De rest verslaan op prijs. De concurrentie verpletteren op het gebied van cost-to-orbit.

Dit is de all-in weddenschap. Voor mondiale dominantie. Voor een nieuw tijdperk van vliegen.

Als het werkt, wordt het interessant. Heel interessant.

Het startvenster is 90 minuten. Bekijk het op de site van X. Of SpaceX. De stream begint ongeveer 30 minuten te vroeg.

Eenmaal daar? Starlink-tijd.

Twintig satellieten worden ingezet. Ze proberen via lasers verbinding te maken met het netwerk. Zes van hen hebben camera’s. Hun enige taak? Film het hitteschild zodat ingenieurs op de grond kunnen zien of het stand houdt.

Spoiler: geen van die twintig satellieten zal blijven bestaan. Ze gaan opbranden. Kom opnieuw in de atmosfeer. Stof in ongeveer twintig minuten.

Het hele ding? Iets meer dan een uur. Lanceer tot splashdown. Indische Oceaan dit keer voor de bovenste fase.

Het is een monstermachine. De grootste raket ter wereld.

124 meter hoog. Ongeveer 408 voet. Het kan 100 ton de ruimte in duwen.

Vergeet het geld even. Denk aan NASA.

NASA wil Starship gebruiken. Het Artemis-programma is afhankelijk van het terugbrengen van mensen naar de maan. Voor het eerst in ruim vijftig jaar. Al in 2028?

Misschien.

Maar er zit een probleem.

Uit een watchdog-rapport uit maart bleek dat SpaceX achterloopt op schema. Eenvoudig en duidelijk. En NASA weet dit. Daarom financieren ze ook Blue Origin. Een back-upplan. Voor het geval dat.

Zal Starship op tijd klaar zijn?

Misschien.

Попередня статтяDe nieuwe cholesterolpil van Merck ligt op de plank
Наступна статтяWie heeft de Portobello uitgevonden? Een schimmelmysterie