W koronach bujnych lasów Hawajów toczy się cicha walka o przetrwanie. Nowe badanie formalnie udokumentowało zjawisko znane jako kleptopasożytnictwo – akt kradzieży zasobów przez jedno zwierzę drugiemu – wśród endemicznych gatunków ptaków występujących na wyspach.
Chociaż badacze terenowi od dawna podejrzewali takie zachowanie, badanie opublikowane niedawno w The American Naturalist dostarcza pierwszych rygorystycznych, ilościowych dowodów na to, że ptaki kradną sobie nawzajem materiał na gniazda.
Kradnij mechanikę
Naukowcy z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Riverside (UCR) zaobserwowali ponad 200 gniazd należących do rodzimych gatunków żyjących w koronach lasów na Wielkiej Wyspie na Hawajach. Badanie skupiło się na kilku kluczowych gatunkach, w tym apapane, ii i hawajski amakihi.
Wyniki ujawniły kilka ważnych wzorców dotyczących tego, jak i dlaczego dochodzi do tych „przestępstw”:
- Współczynnik bliskości: Większość kradzieży miała miejsce pomiędzy gniazdami położonymi na podobnych wysokościach. Potwierdza to „hipotezę nakładania się wysokości”, która sugeruje, że ptaki kradną materiały z gniazd, na które natrafiają podczas żerowania w tej samej warstwie lasu.
- Kradzieże w obrębie jednego rodzaju: Warto zauważyć, że kradzieże nie ograniczają się do różnych typów. Zaobserwowano, że apapan, jeden z najliczniejszych ptaków w tych lasach, często kradnął materiały swojemu gatunkowi.
- Wysokie ryzyko: chociaż kradzież gałązek i włókien może wydawać się skutecznym sposobem na zbudowanie gniazda, niesie ze sobą poważne ryzyko biologiczne. Skradzione materiały mogą wprowadzić do nowego gniazda pasożyty lub choroby, a sam akt kradzieży może wywołać gwałtowne walki pomiędzy ptakami.
Zagrożenia dla powodzenia zagnieżdżania
Chociaż wiele kradzieży dotyczyło porzuconych gniazd, poważnym problemem jest ich wpływ na aktywną hodowlę. Badanie wykazało, że:
- Ingerowanie w aktywne gniazda: Około 10% kradzieży miało miejsce w gniazdach, które były w budowie lub były już zajęte przez jaja lub pisklęta.
- Awaria gniazda: W około 5% zbadanych przypadków kradzież spowodowała „awarię gniazda”, w wyniku której ptaki rodzicielskie albo opuściły miejsce, albo integralność strukturalna gniazda została zbyt naruszona, aby kontynuować proces.
Dlaczego to ma znaczenie: szerszy kontekst środowiskowy
Aby zrozumieć, dlaczego takie zachowanie jest niepokojące, należy wziąć pod uwagę szersze presje środowiskowe, przed którymi stoi dzika przyroda Hawajów. Te endemiczne ptaki znajdują się obecnie pod presją ze względu na kilka zbiegających się czynników:
- Utrata i fragmentacja siedlisk: W miarę fragmentacji lasów ptaki zmuszone są przenosić się na coraz mniejsze i bardziej zatłoczone obszary.
- Zmiany klimatyczne i choroby: Komary wprowadzone przez człowieka przenoszą malarię ptasią, zmuszając rodzime ptaki do wycofywania się na wyższe, chłodniejsze tereny.
W miarę jak ptaki te są wypychane na małe „wyspy” położone na dużych wysokościach, konkurencja o zasoby nasila się. To stłoczenie prawdopodobnie powoduje wzrost kleptopasożytnictwa. Kiedy zaczyna brakować miejsc do gniazdowania i materiałów, impuls do kradzieży staje się strategią przetrwania – nawet jeśli strategia ta czasami kończy się śmiercią gniazda.
„Takie zachowanie może stać się bardziej powszechne, jeśli zabraknie materiałów do budowy gniazd lub bezpiecznych miejsc do zakładania gniazd” – wyjaśnia główna autorka badania Erin Wilson Rankin.
Wniosek
Badanie to podkreśla ukryty poziom stresu w i tak już delikatnym ekosystemie. Identyfikując wzorce kradzieży gniazd, działacze na rzecz ochrony przyrody będą w stanie lepiej przewidzieć, które gatunki i siedliska są najbardziej bezbronne, co umożliwi bardziej ukierunkowane interwencje w celu ochrony zmniejszającej się populacji rodzimych ptaków na Hawajach.
