Lev Vygotsky keek niet alleen naar kinderen die speelden; Hij keek hoe ze praatten, ruzie maakten en bouwden. Voor de psycholoog die tussen 1896 en 1934 in Rusland werd geboren, was leren geen eenzame assimilatie van feiten, maar een sociale gebeurtenis. Zijn theorie suggereert dat we niet alleen in ons hoofd denken. Wij denken door de cultuur en de gemeenschap om ons heen.
Dit idee ontstond niet in een vacuüm. Het ontstond parallel met het marxistische denken, dat diep geïnteresseerd was in de manier waarop de samenleving de menselijke ontwikkeling vormgeeft. Vygotsky betoogde dat je cognitieve groei rechtstreeks verband houdt met je sociale omgeving. Socialisatie maakt je tot wie je bent. Een individu is een product van zijn interactie.
Vier analyseniveaus
Vygotsky zag de ontwikkeling niet in een rechte lijn. Hij gebruikte een genetische vergelijkende methode en een experimentele evolutionaire benadering om erachter te komen hoe we groeien. Hij identificeert vier verschillende analysegebieden om deze complexiteit weer te geven.
Ten eerste is er de fylogenetische laag. Dit gaat over de oorsprong van de psychologische functies van de mens als soort. Het is de uitgebreide evolutionaire geschiedenis van onze geest.
De tweede is de historisch-sociaal-culturele context. Waar ben je? Wanneer ben je? Deze factoren bepalen jouw integratie in de wereld.
Dan komt het ontogenetische niveau. Dit omvat de biologische en sociaal-culturele ontwikkeling van het leven van een individu. Het is jouw persoonlijke tijdlijn.
Ten slotte richt het microgenetische veld zich op de specifieke psychologische kenmerken van een individu op een bepaald moment. Het is hier en nu.
Elke laag interageert met de andere. Je kunt het ene niet begrijpen zonder het andere.
De kracht van communicatie en taal
Een integraal onderdeel van dit raamwerk is het concept van mediation. We gebruiken hulpmiddelen en signalen om de kloof tussen sociale interactie en persoonlijke ontwikkeling te overbruggen. De krachtigste van deze tools is Taal.
Taal is niet alleen een manier om de wereld te beschrijven. Het bepaalt hoe we erover denken. We internaliseren sociale ervaringen met behulp van taal. Wij zetten externe gesprekken om in interne gedachten.
Dit leidt tot het idee van co-constructie. Kennis wordt niet doorgegeven van de leraar aan de passieve leerling. Het wordt in elkaar gezet. Het individu en de sociale groep werken samen om begrip te creëren.
Kennis is een gezamenlijk product, geen eenzame ontdekking.
Aangeboren vaardigheden versus aangeleerde patronen
Vygotsky beweerde niet dat de geest een schone lei is. Hij erkende dat we geboren worden met een bepaalde mentale uitrusting. Waarneming, aandacht en geheugen zijn aangeboren vermogens. Je leert niet zien of focussen; U bent vanaf het begin uitgerust om dit te doen.
Deze ruwe capaciteiten vereisen echter een host. Ze ontwikkelen zich alleen volledig door sociale interactie. Een kind kan een aangeboren vermogen hebben om te onthouden, maar leert geheugenstrategieën te gebruiken door anderen te observeren.
Dit brengt ons bij een cruciaal onderscheid. Gedachtepatronen zijn geen aangeboren omstandigheden. Het zijn sociale constructies. De manier waarop je redeneert, problemen oplost en de wereld categoriseert, leer je van de cultuur waarin je leeft.
Waarom context belangrijk is voor de cognitieve ontwikkeling
Je kunt de geest van een kind niet scheiden van zijn cultuur. Om de cognitieve ontwikkeling te begrijpen, moet het culturele raamwerk waarin het kind leeft worden onderzocht.
Verschillende culturen bieden verschillende hulpmiddelen, verschillende talen en verschillende sociale normen. Deze vormen verschillende manieren van denken. Een kind dat in de ene gemeenschap is opgegroeid, kan een probleem anders benaderen dan een kind dat in een andere gemeenschap is opgegroeid, zelfs als hun aangeboren cognitieve hardware vergelijkbaar is.
Dit perspectief verschuift de focus van het geïsoleerde brein naar het sociale brein. Het vraagt ons om naar relaties te kijken. Het vraagt ons om het onderwerp in verbinding te zien met de samenleving.
De impact op het onderwijs is enorm. Als leren sociaal is, moet lesgeven ook sociaal zijn. Geïsoleerd
解释学习
列夫·维果茨基不只是看孩子们玩耍。 Er zijn verschillende manieren waarop u dit kunt doen: 他的理论不是抽象哲学。这是人类智力如何增长的实用地图。
社会文化理论的核心依赖于一些具体的概念。 如果您想了解学习实际上是如何发生的，您需要查看这些构建块。
心理学家将这些称为较低的心理功能 。 它们是原材料:简单的注意力、无意识的记忆、基本的感知。 你不学它们。 你继承了它们。
但这并不是人类智能的终点。
高级心理功能 是不同的。 他们是有学问的。 它们是通过社交互动获得的。 孩子不仅仅是在真空中“发展”逻辑推理。 他们通过与家长交谈、听取老师的意见以及了解社区规范来了解这一点。 大脑通过这些社交交流进行自我重组。
这个转变是关键。我们从生物本能转向文化技能。
从社交到个人:心理技能
这是棘手的部分。 技能不仅仅出现在头脑中。 他们从外面开始。
维果茨基认为每个函数都出现两次。 首先，它出现在社会层面 （心理层面）。 然后，它出现在个人层面 （心理内部）。
想象一下一个幼儿正在学习调节自己的情绪。起初，他们依靠父母来让他们平静下来。 家长充当监管者。随着时间的推移，孩子会内化这个过程。 外部的帮助变成了内部技能。
社交变得个人化。外在的指导变成了内在的声音。
Wat is de zone van naaste ontwikkeling?
Dit is het bekendste deel van Vygotsky’s werk. Dit is ook het meest verkeerd begrepen punt.
De Zone van naaste ontwikkeling (ZPD) is meer dan alleen een maatstaf voor waartoe u momenteel in staat bent. Het is de kloof tussen wat u alleen kunt doen en wat u met hulp kunt doen.
Dit is de afstand:
1. Huidige ontwikkeling: Taken die het kind zelfstandig kan oplossen.
2. Ontwikkelingspotentieel: Een taak die het kind alleen onder begeleiding of in samenwerking met meer competente leeftijdsgenoten kan oplossen.
Als de leerling het wiskundeprobleem niet zelf kan oplossen, maar wel onder begeleiding van de leraar, ligt het probleem in de ZPD van de leerling. Als een vraag te moeilijk is, valt deze buiten het bereik, ook al is deze wel nuttig. Als het te gemakkelijk is, weten ze het al.
ZPD is waar leren plaatsvindt. Het is een goede plek voor uitdaging en ondersteuning.
塑造思想的工具
他将其视为一个工具箱。 工具不是您在商店购买的实物。 它们是社会发明。
Voorbeeld:
- 心理工具: 数字、地图、图表和助记符也是如此。 他们改变了我们的思维方式。 例如，写作可以让你在头脑中更长时间地保留复杂的想法。
- 技术工具: 它们改变了我们对待世界的方式。
这些工具调解我们与现实的关系。 你看到的不仅仅是一棵树。 你可以通过语言,生物学术语和文化价值的视角来看待它.
De rol van bemiddeling
In de theorie van Vygotsky is bij alles een tussenpersoon betrokken. Wij hebben geen directe interactie met de wereld. We communiceren ermee via hulpmiddelen en mensen.
Mediation vindt op twee manieren plaats:
- Instrumentele bemiddeling: Het gebruik van (psychologische of technische) hulpmiddelen om problemen op te lossen.
- Sociale bemiddeling: Maak gebruik van relaties. leraren, ouders, leeftijdsgenoten. Deze personen treden op als moderators en begeleiden leerlingen door de ZPD.
Er is geen geavanceerd leren zonder tussenpersonen. Het is gewoon een biologische reactie.
ヴィゴツキーの作品は本棚にただ置かれているわけではありません。 それは私たちが心を研究する方法を変えます。 ベアトリス・カレラやクレメン・マッツァレラなどの研究者に よると、発達心理学に対する彼の最大の貢献は具体的でした。
- *Vertaald door Google
ヴィゴツキー以前には、多くの心理学者は個人の脳だけに焦点を当てていました。 彼は彼らに脳を取り巻く文化を調べるよう強制した。
Vygotsky versus graaf: twee reuzen, verschillende paden
We kunnen niet over leertheorie praten zonder Piaget te noemen. Hij en Vygotsky hadden vaak een relatie. Beiden wilden uitleggen hoe mensen aan informatie komen. We wisten allebei dat de dingen niet zo eenvoudig waren.
Er was echter onenigheid over het motorprobleem.
De graaf denkt dat het kind een kleine wetenschapper is. Kinderen hebben interactie met hun fysieke omgeving. ze doen experimenten. ze faalden. Ze bouwen hun eigen mentale structuren (schema’s). Ontwikkeling bevordert het leren. Voordat je gaat leren, moet je je cognitief voorbereiden.
Vygotsky beschouwde kinderen als sociale subjecten. Informatie wordt verzameld door interactie met anderen. Cultuur stimuleert ontwikkeling. Leren leidt tot groei. Leer hoe u nieuwe cognitieve stadia kunt “creëren” met ZPD.
Piaget concentreerde zich op universele stadia van biologische rijping. Vygotsky concentreerde zich op de specifieke culturele context die zijn ideeën vormde.
Beide zijn prima. Beide zijn vereist. In het moderne onderwijs worden de niveaus van ontwikkelingsgeschiktheid en V van Piaget gebruikt.
