Het begon in Edinburgh. Drie delen. Een gat in de markt dat uiteindelijk het naslagwerk voor eeuwen zou definiëren. De Encyclopædia Britannica is de oudste Engelstalige algemene encyclopedie die nog bestaat, hoewel de fysieke aanwezigheid ervan stilletjes uit de moderne boekenplanken is verdwenen. De eerste gedrukte editie kwam tussen 1768 en 1771 op straat. Het was bescheiden. Het groeide. Tegen de 20e eeuw was het een mondiale instelling geworden.
Waarom de 11e editie ertoe doet
De meeste mensen die vandaag over de Britannica praten, hebben het over geschiedenis. Concreet bedoelen ze de negende editie (1875–1889) en de elfde (1910–1911). De negende stond bekend als ‘de encyclopedie van de geleerde’. Het was dicht. Het was gezaghebbend. Maar de elfde editie veranderde het spel.
Bijgedragen door meer dan 1.500 experts met een reputatie van wereldklasse, deed de 11e editie iets radicaals voor die tijd. Het heeft deze enorme, kamerbrede verhandelingen opgesplitst in kortere, meer specifieke artikelen. Deze structuur maakte kennis toegankelijker. Het zette de standaard voor de manier waarop we vandaag de dag informatie organiseren.
Hoe de 15e editie de structuur veranderde
Snel vooruit naar 1974. De Encyclopædia Britannica bracht zijn 15e editie uit. Dit was niet zomaar een nieuwe cover. Het was een structurele revisie. De uitgevers verdeelden de inhoud in twee afzonderlijke delen. Belangrijke artikelen over brede onderwerpen stonden op zichzelf. Kortere artikelen werden gegroepeerd. In 1985 volgde een grote herziening.
Dit formaat duurde tot 2012. Toen stopte het. De gedrukte versie werd stopgezet. Het bedrijf had zijn focus al verlegd.
Wanneer ging Britannica online?
Je zou kunnen denken dat digitale encyclopedieën zijn begonnen met Wikipedia. Dat deden ze niet. De Britannica sprong al vroeg in de digitale poel. Begin jaren negentig verschenen compact disc-versies. Toen kwam het internet.
In 1994 debuteerde Britannica met de eerste op internet gebaseerde encyclopedie. Dit was geen kleine update. Het was een strategische spil. Aan het begin van de jaren 2000 was de online versie de primaire focus van de hele operatie geworden. De gedrukte editie werd secundair. Dan niet relevant. Daarna verouderd.
Waar zijn de Britannica-editors nu gevestigd?
Het eigendom is verschoven. Vele malen. Een sleutelmoment vond plaats in 1901. Amerikaanse uitgevers kochten de encyclopedie. Tegenwoordig zijn de redacties gevestigd in Chicago. Van daaruit coördineren ze het werk met medewerkers verspreid over de hele wereld. Het merk blijft. Het formaat is veranderd. De missie om feiten te verifiëren gaat door, alleen zonder de zware paperbacks.
