Pali is meer dan alleen een ruïne. Het is een levend vat dat de geschriften van het Theravada-boeddhisme overbrengt. Het is een centrale Indo-Arische taal in Noord-India, dichtbij, maar verschillend van, de oude Vedische en Sanskrietdialecten. Het is niet rechtstreeks uit hun rots gesneden.
Waarom deze specifieke taal gebruiken? Boeddha verwierp het Sanskriet. Hij vond dat dit het domein was van de deskundige elite en te ver weg was voor het volk. In plaats daarvan spoorde hij zijn volgelingen aan om in tongentaal te spreken. Dit is een drastische stap. Het maakt het gemakkelijker om de leer te begrijpen.
Boeddha was tegen het gebruik van het Sanskriet en moedigde zijn volgelingen aan dialecten te gebruiken.
Deze woorden worden al eeuwenlang mondeling doorgegeven. Ze reisden door India en kwamen in de 3e eeuw voor Christus in Sri Lanka aan. Dus schakelden ze uiteindelijk over op de papierproductie in de 1e eeuw voor Christus. Het gebruikte script is Pali. Het is een schrijftaal en standaard van gemengde oorsprong, een lappendeken van verschillende gesproken talen.
Het effect verspreidde zich vanuit Sri Lanka. Tipiṭaka (Pali-naam voor drie manden) bracht deze taal naar Birma, Thailand, Cambodja, Laos en Vietnam. Het werd de internationale taal van monniken en geleerden. Normen die moeten worden gevolgd.
Maar mijn reis op het Indiase subcontinent is ten einde. Tegen de 14e eeuw was Pali als geschreven taal op het vasteland van India verdwenen. Het is echter nooit verdwenen en is nog steeds aanwezig in Zuidoost-Azië. Het duurde daar tot de 18e eeuw. Tegenwoordig blijft het een belangrijke sleutel voor degenen die de wortels van het boeddhistische denken willen begrijpen. Hoe lees je de originele woorden van de leraar? Laten we beginnen met Pal.














